[:gl]O milagre IV de Berceo, coñecido como «o premio da Virxe», contén unha interesante alusión aos cinco sentidos como causantes de distintos pecados. Esta alusión aparece envolvida nunha serie de referencias cruzadas que teñen en común o número cinco, de innegables evocacións mariolóxicas: trátase dos cinco gozos da Virxe, pregarias derivadas dos cinco dores da nai polas cinco chagas de Cristo, que á súa vez o cristián reaviva coa activación negativa dos cinco sentidos, capaces de xerar outros tantos tipos de pecado. Ao ir desentrañando esta cadea referencial, acábase por aclarar non só as cinco coblas que a conteñen, senón o significado subxacente nun milagre que conta unha anécdota aparentemente sinxela e que, talvez por mor diso, non parece chamar particularmente a atención dos especialistas na obra do rioxano. Unha vez alixeirada esta enmarañada rede, explícase a orixe da percepción negativa dos sentidos e repásanse outros textos nos que intervén algún órgano sensitivo (a vista, o olfacto, o oído e o tacto) para propoñer unha interpretación dos mesmos á luz das explicacións dadas nas páxinas anteriores, ofrecendo con iso unha lectura desde un punto de vista novo que non se atopa, ao meu parecer, en ningún outro estudo dos milagres redactados polo clérigo rioxano.[:es]El milagro IV de Berceo, conocido como «el premio de la Virgen», contiene una interesante alusión a los cinco sentidos como causantes de distintos pecados. Esta alusión aparece envuelta en una serie de referencias cruzadas que tienen en común el número cinco, de innegables evocaciones mariológicas: se trata de los cinco gozos de la Virgen, plegarias derivadas de los cinco dolores de la madre por las cinco llagas de Cristo, que a su vez el cristiano reaviva con la activación negativa de los cinco sentidos, capaces de generar otros tantos tipos de pecado. Al ir desentrañando esta cadena referencial, se acaba por aclarar no solo las cinco coblas que la contienen, sino el significado subyacente en un milagro que cuenta una anécdota aparentemente simple y que, tal vez a causa de ello, no parece haber llamado particularmente la atención de los especialistas en la obra del riojano. Una vez aligerada esta enmarañada red, se explica el origen de la percepción negativa de los sentidos y se repasan otros textos en los que interviene algún órgano sensitivo (la vista, el olfato, el oído y el tacto) para proponer una interpretación de los mismos a la luz de las explicaciones dadas en las páginas anteriores, ofreciendo co ello una lectura desde un punto de vista novedoso que no se encuentra, a mi parecer, en ningún otro estudio de los milagros redactados por el clérigo riojano.[:]