A Filoloxía Románica conságrase ás linguas e literaturas románicas desde unha perspectiva comparada, favorecendo un coñecemento distinguido do contexto lingüístico e literario europeo e mundial. Polo número de falantes e a súa extensión, as linguas románicas constitúen un dos máis valiosos e activos substratos culturais na historia recente da humanidade. A vixencia e utilidade do método histórico-comparativo, depurado coas achegas do estruturalismo, encontra fácil exemplo nas distintas ramas do saber: a Lingüística Románica é esencial en campos específicos tan actuais como a sociolingüística, a lexicografía ou a dialectoloxía. A Literatura Románica é, desde as súas orixes medievais, unha produción literaria comparada. Ademais, a aplicación do método crítico facilita a edición e interpretación crítica do legado textual nas distintas linguas románicas. Por último, sobresaen os avances da Filoloxía Románica no ámbito tecnolóxico, contribuíndo á elaboración de recursos dixitais: tradutores automáticos, bases de datos léxicas e literarias, edicións dixitais.