Artigos

[:gl]Reflexións sobre as Cantigas de Santa María e a súa relación con outros mariales romances[:es]Reflexiones sobre las Cantigas de Santa María y su relación con otros mariales romances[:]

Autor da publicacion:

auth-auth.
Publicacion: 54020
Publicado no ano: 2021
Volumen: 35
Páxinas: 13
- 52
Editor:
Coordinador:
Pub Starred:
Research: prb_tesis
Lugar:
Seccion:

[:gl]Aínda que hai anos T. Marullo sinalou os Miracles de Nostre Dáme do francés Gautier de Coinci como fonte para non poucas cantigas alfonsíes, neste traballo sostense a tese de Marullo, pero centrándose máis na disposición formal dos Miracles que no seu contido (analizado pola estudosa italiana). Despois de observar outras coleccións romances máis ou menos contemporáneas (Milagros da nosa Señora de Berceo e a anónima Vies deas Peres), a autora considera que é moi probable que no scriptorium alfonsí coñecésese fisicamente algún exemplar do prior francés e que este serviu de modelo para a confección do libro das Cantigas. Alfonso X fixouse na alternancia de milagres e cancións, na súa presentación como un libro acabado e encerrado entre un prólogo e un epílogo de carácter lírico. Nestas cancións, Gautier rexeitaba firmemente a poesía de carácter profano e exaltaba o amor divino, como fará tamén Alfonso X na súa propia colección.[:es]Aunque hace años T. Marullo señaló los Miracles de Nostre Dame del francés Gautier de Coinci como fuente para no pocas cantigas alfonsíes, en este trabajo se sostiene la tesis de Marullo, pero centrándose más en la disposición formal de los Miracles que en su contenido (analizado por la estudiosa italiana). Después de observar otras colecciones romances más o menos contemporáneas (Milagros de Nuestra Señora de Berceo y la anónima Vies des Peres), la autora considera que es muy probable que en el scriptorium alfonsí se conociese físicamente algún ejemplar del prior francés y que este sirvió de modelo para la confección del libro de las Cantigas. Alfonso X se fijó en la alternancia de milagros y canciones, en su presentación como un libro acabado y encerrado entre un prólogo y un epílogo de carácter lírico. En estas canciones, Gautier rechazaba firmemente la poesía de carácter profano y exaltaba el amor divino, como hará también Alfonso X en su propia colección.[:]