[:gl]A aportación céntrase na producción de Johan Soares Somesso —notable representante das primeiras xeracións da lírica galego-portuguesa— para poñer de manifesto que xa nos albores do movemento trobadoresco peninsular houbo autores que cuestionaron algúns dos tópicos máis produtivos da cantiga de amor para participar nun innovador xogo (meta)literario. En concreto, na contribución abordasee a polémica que suscitoou a consideración da morte por amor como o único remedio á coita do amante. Asemade, o estudo atenderá tanto á producción dos autores que se integran na mesma xeración que Somesso como á daqueles que o precederon para dilucidar se a composición dos seus textos insérese nunha dialéctica literaria que xurdeu nunhas coordenadas concretas no seo da tradición trobadoresca do occidente ibérico.[:es]La aportación se centra en la producción de Johan Soares Somesso —notable representante de las primeras generaciones de la lírica gallego-portuguesa— para poner de manifiesto que ya en los albores del movimiento trovadoresco peninsular hubo autores que cuestionaron algunos de los tópicos más productivos de la cantiga de amor para participar en un innovador juego (meta)literario. En concreto, la contribución abordará la polémica que suscitó la consideración de la muerte por amor como único remedio a la coita del amante. Asimismo, el estudio atenderá tanto a la producción de los autores que se integran en la misma generación que Somesso como a la de aquellos que lo han precedido para dilucidar si la composición de sus textos se inserta en una dialéctica literaria que surgió en unas coordenadas concretas en el seno de la tradición trovadoresca del occidente ibérico.[:]